அத்தியாயம் 22
உடனடியாக அவளை மீட்டு போ ர்வை சுற்றி மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.

விஷயம் ரத்தினத்திற்கு சொல்லப் பட்டது. ராதிகா செண்பகபாண்டி யை அழைத்தவள், செ…ண்பா செ ண்பா அ….ம்மா, அம்மா உன்னை விட்டு போக போறேன் டா க.. கண் …ணா, நீ…இங்க இங்க என பேச கஷ் டப்பட்டவள் இங்க இருக்க வேணா ம் இருந்தா உன்னையும் கொன்னு டுவாங்கப்பா. நீ தாத்தா கிட்ட போ யிடு நீ படிச்சு பெரிய ஆளா வர ணும்.

அப்பாவை நம்பாதே… அப்பா  உ ன் கூட வர மாட்டாரு,இங்க யாரும் உனக்கு உன் ன பாத்துக்க மாட்…  டாங்க என்றவள் அவனைப் பார்த் தபடி அவன் மடியிலே யே உயிரை விட்டுவிட்டார். ரத்தினவேல் வரும் போது அவள் சடலமாக தான் இரு ந்தாள்.

செண்பா கதறி அழுதவன் …ம்மா, என் னை விட்டு போகாத…ம்மா ப்  ளீஸ்….மா என்கூட யாரும் விளை யாட மாட்டாங்க ம்மா… பாடம் சொ ல்லித் தர யாரும் இல்லம்மா என் கூட விளையாட பாப்பா வரும்… னு சொன்னிங்களேமா இப்ப யாரு ம் இல்லை…யே, …ம்மா நீ வாமா நம் ம தாத் தா வீட்டுக்கு போகலாம் நம க்கு வேற யா ரும் வேணா…ம் மா

தாத்…தா பாட்டி அம்மாவ எந்திரிக்  க சொ ல்லுங்க அம்..மா வேணும். பாப்பா  வே  ணு ம் என்று தேம்பி தேம்பி அழுதான் செண்பா.

அவன் காதில் கண்..ணா கண்ணா என்று ஒலித்துக் கொண்டே இருந்த து. ரத்தினவேலு உடைந்துவிட்டா ர். அவளை இப்படி ஒரு கோலத்தி ல் பார்க்க முடியவில்லை கதறி அ ழுதார். செண்பா அம்மா இறந்தது ம் துக்கத்திலும் தனிமையிலும் காய்ச்சல் கண்டு ஒரு வாரம் படுத் திருந்தான்.

ஆனால் தவறு செய்த மீனாட்சி ஒரு உறு த்தலும் இல்லாமல் சுற்றி வந்தாள். வீடு துக்கத்தில் இருந்த  து. இப்படியே ஒரு மாதம் சென்றிரு க்கும் செண்பா அழுது கொண்டே இருந்தான்

ரத்னவேலுதான் அவனை தோளி  ல் போட்டு தட்டிக் தட்டிக் கொடுத் துக் கொண்டி ருந்தார். இதைக்க ண்ட மீனாட்சிக்கு எரிச்சலாக வந் தது. மனதில் இப்பதான் ஒரு பீடை யை வீட்டில் இருந்து ஒழிச்சேன்

இதை எப்படி ஒழிச்சு கற்றது இவ னை அனுப்பினா தானே அண் ணனுக்கு சிவ காமிய கட்டி வைக்க முடியும் என யோசி த்தவள் செண் பாவை ஒழிக்க திட்டம் தீட்டினாள்.

ஒருமுறை வீட்டின் பின்புற கிணற் றில் அவனை தள்ளிவிட பார்த்த போது அழக ம்மை சத்தம் கேட்டு அங்கிருந்து சென்று விட்டாள். மறுமுறை சாப்பாட்டில் மருந்து க லந்து,கொண்டு வரும்போது உண வு தவறி கீழே விழுந்து விட்டது.

இப்படியே நாட்கள் சென்றது எப்ப டி செண்பாவை வீட்டை விட் டு அனுப்புவது என்று தெரியவில் லை மீனாட்சிக்கு.

அன்று செண்பா வெளிய விளை யாடிக் கொண்டிருந்தான்.  குழந் தை ஹாலில் படுத்து இருந்தது.  மீனாட்சி அறையில் துணி எடுக்க சென்றிருந்தாள்

செண்பக பாண்டி வெளியே வி ளையாடு கொண்டிருந்தான். முல் லை குழந்தை அருகே அமர்ந்து விளையாடிக் கொண்டி lருந்தவள் குழந்தை சிறுநீர் கழிக்கவே அவள் போட்டிருந்த உடை நனைந்து விட் டது. அதை நேரம் தண்ணீர் குடிக்க வந்த செண்பாவை அழைத்த முல்லை

மாமா, பாப்பா உச்சா போயிட்டா அந்த துணியை எடுங்க நான் போ ய் மீனாட்சி சித்தியை கூட்டிட்டு வரேன் என ஓடினா ள். இவனும் அவள் சொன்னது போல செவ்வந் தி அருகில் அமர்ந்து, குட்டி பாப் பா துணியை நனைச்சிட்டீங்களா, மாமா எடுத்து விடட்டுமா என்றது ம் குழந்தை பொக்கை வாய் திறந் து சிரித்தது.

அதில் மகிழ்ந்த செண்பா துணி எடுத் தான்.இதை பார்த்த மீனாட்சி புத்தியில் ஒரு கெட்ட எண்ணம் தோன்றியது

உடனே அவள் ஐயோ ஐயோ அந்த இந்த அநியாயத்தை கேட்க யாரும் இல்லை யா என் புள்ள கிட்ட தப் பா நடக்க பார்க் கிறானே என் கண் எதிர்க்கவே எங்கெ ங்கயோ கையெ ல்லாம் வைக்கிறானே இதைக் கேட் க யாரும் இல்லையா என அழுதா ள் ஒப்பாரி வைத்து

அவள் அப்படி சொன்னதும் அதிர் ந்த செண்பா அத்தை நான் பாப்பா வை எது வுமே பண்ணல,  பாப்..பா பாப்.. பா துணி யை நினைச்சுட்டா ன்னு முல்லை சொன் னா அதான் மாத்தினேன் என்றவன் முல் லை ஆமானு சொல்லு, என்றதும் ஆமா என சொல்ல வந்தாள்.

உடனே, ..ச்சீ வாய மூடு தப்பு பண் ணிட்டு மறைக்க பார்க்கிறாயா? நான் தான் நீ என்னென்ன பண் ணேன்னு பார்த்தேன் என்றதும், அழகம்மை மீனாட்சி அமை தியா இரு, அவன் நம்ம வீட்டு பிள்ளை அவன் அப்படி என்ன செய்ய மாட் டான் எதையோ பார்த்துட்டு பேசா த என்றார் கோபமாக

அங்கு வந்த ரத்தினவேலுவிடம் ஓடி செ ன்ற மீனாட்சி விஷயத்தை கூறி அழுத வள் அண்ணா உன் பையன் என் பொ ண்ணு கிட்ட தப்பா, நடந்துக்கிட்டானா நான் என் கண்ணால பார்த்தேன்.

ஆனா யாரும் நம்ப மாட்டேங்கிறா  ங்க அம்மா எப்படியோ பிள்ளையு ம் அப்படித் தானே இருப்பான்னா நீ என்னன்னு கே ளு எனக்கு நியா யம் வேணும் என்றாள் நீலி கண் ணீரோடு.

ஏற்கனவே குருமூர்த்தி இன்று அவ னிட ம் மீண்டும் ஏதும் பேசியிருந் தான் அந்த கோபத்தில் இருந்தவ ன் இவள் சொன்னதும் கண்ணு மண்ணு தெரியாமல் கேள் வியே கேட்காமல் பெல்ல்டை உருவி அ டி, அடி என அடித்தான் ரத்தின வேலு.

பிள்ளை துடித்து போய் விட்டான். அழக ம்மை ஓடிப்போய் தடுத்தவர் ரத்தின வே லு டேய் நீ எல்லாம் அப் பனா பெத்த பிள் ளைய,போட்டு இவ சொன்னா னு இப்படி அடிக்கி றியே, போடா அங்கிட்டு என்றது ம்,

ரத்தினவேலு இனி இவன் இங்கே இருக் கக்கூடாது. இவனை வெளி யே அனுப்பு கோபமாக அவ சம்ப ந்தப்பட்ட எதுவும் எனக்கு வேண் டாம் என்றவன் வெளியே சென்று விட்டான்.

அதே நேரம் பேரனை பார்க்க வந்த பரம சிவம் பேரன் வலியால் துடிப் பதை கண்டு அலறி ஓடியவர் அவ னை தூக்கிக் கொண்டார்.

அவரை கண்டதும் கட்டிப்பிடித் துக் கொண்டவன், தாத்..தா தாத்தா வலிக்குது தாத்தா நான் தப்பு பண் ணல தாத்தா,அந் த அத்தை பொய் சொல்லுது தாத்தா, வா தாத்தா நம் ம இங்கிருந்து போலாம் அம்… மா சொன்ன மாதிரி இவங்க என்ன கொ ன்னுடுவாங்க, எனக்கு பயமா இருக்கு தாத்தா என அழுதான்

பரமசிவம் பேரனை கட்டி அணை  த்தவர் ராஜபாண்டிய பார்த்து உங் கள நம்பி தான் என் பொண்ணு இந்த வீட்டுக்கு அனு ப்பினேன், என் பொண்ணு பொணமா தான் வந்தா. இப்ப என் பேரனையும் அடி ச்சி கொல்ல பாக்குறாரு உங்க மகன்.

இதுதான் உங்க மகன் இலச்சனமா என் பேரன் தப்பு பண்ண மாட்டா ன்.  அவன் என் பொண்ணோட வளர்ப்பு. நீ என் பேர ன் என்கிட்டே இருக்கட்டும். வாடா கண் ணா நம் ம போகலாம் என அழைத்துக் கொ ண்டு சென்று விட்டார்.

தொடரும்.

கமெண்ட்ஸ் ப்ளீஸ்