மெல்ல மெல்ல காதல் வருதே

459 Comments / By Nithu Sri 56 / June 12, 2026

1.காதல்

சென்னை…அந்த பரபரப்பு மிகுந்த பகுதியில் மிக உயரமான ”சக்கரவர்த்தி க்ரூப்ஸ்”என்ற பெயர் பொன்னிற எழுத்துக்களில் கம்பீரமாக ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது ஒரு பிரம்மாண்டமான கட்டிடம்..

அந்த பிரம்மாண்டமான கட்டிடத்தின் முன் நின்று கொண்டிருந்தாள் ஒரு இளம்பெண்…இன்று அந்த கட்டிடத்தில் உள்ள ஒரு தளத்தில் சக்கரவர்த்தி க்ரூபிஸின் ஒரு முக்கியமான போஸ்டிங்காக இன்டெர்வியூ நடந்து கொண்டிருந்தது..தன் கையில் இருந்த கோப்பை இறுகப் பிடித்தாள்..அங்கு இன்டர்வியூவுக்காக வந்த பெண்களில் இவளும் ஒருவள்…தன்னுடைய வாழ்க்கையை தானே கட்டியெழுப்ப வேண்டும் என்ற முடிவுடன் வந்திருந்தாள்..அவள் நாமம் சந்தியா..இருபது வயது அழகு மங்கை..இந்த வயதில் அவள் வேலை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் தள்ளப்பட்டாள்..ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சை இழுத்துவிட்டு உள்ளே சென்றாள்…இன்டர்வியூ ஹால்…சில நிமிடங்களில் அவள் பெயர் அழைக்கப்பட்டது.
கதவைத் தட்டிவிட்டு உள்ளே நுழைந்தாள்.உள்ளே இருந்தவர்களை பார்த்தவள் ஒரு நொடி தயங்கினாள்.
நீளமான மேசை.அதன் மறுபுறம் மூன்று பேர்.நடுவில் அமர்ந்திருந்தவன் மட்டும் மற்றவர்களைவிடவேறுபட்டிருந்தான்

நல்ல ஆறடி உயரம்..வலிமையான தோள்கள்..ஆண்மையான முகம்,தேக்கு உடல் ..கூர்மையான பார்வை..சந்தன நிற கோட் ஒயிட் கலர் ஷர்ட் அதில் சிங்கம் முகம் கொண்ட ஒரு செயின் போட்டிருந்தான்..முகத்தில் ராஜ களையோடு கூடிய கம்பீரமான தோற்றம்..இருபத்தொன்பது வயது ஆடவன் நம் நாயகன் மாறன் சக்கரவர்த்தி..அவன் முகத்தில் சிரிப்பு என்ற ஒன்று இருப்பதாகவே தெரியவில்லை.அவன் மாறன் சக்கரவர்த்தி.சக்கரவர்த்தி குழுமத்தின் சேர்மன்..அவன் கோப்புகளை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.ஒரு நொடி கூட தலைநிமிரவில்லை.

“டேக் யூர் சீட்”
அவனுடைய குரல் அறை முழுவதும் ஒலித்தது.சந்தியா அமைதியாக அமர்ந்தாள்..மற்ற இருவர் கேள்விகள் கேட்க ஆரம்பித்தனர்.
அவளும் தெளிவாக பதில் சொன்னாள்.சில நிமிடங்கள் கழித்து…இதுவரை அமைதியாக இருந்த மாறன் அவள் பைலை திறந்தான்.பிறகு தலைநிமிர்ந்து சந்தியாவைப் பார்த்தான்.
அந்த பார்வை ஏனோ அவளுக்குள் ஒரு பதட்டத்தை உண்டாக்கியது.
“மிஸ்.சந்தியா..”என்றான் அவன் ஆண்மை மிகுந்த கரகரப்பான குரலில்..”
“..எஸ் சார்.”
“ஒய் டிட் யூ லீவ் யூர் பிரிவியஸ் கம்பெனி
“சம் பெர்சனல் ரீசன்ஸ் சார்..”

“சார் அது என்று மற்ற இருவரையும் பார்க்க?”
அவன் புருவத்தை உயர்த்தினான்.
சந்தியா அமைதியாக இருந்தாள்.
சில நொடிகள் அவளை பார்த்தவன் மீண்டும் கேட்டான்.

ஆர் யூ மேரீட் ?

டிவோர்ஸ்ட் சார்..என்றாள் தெளிவாக..அறை மீண்டும் அமைதியானது.மற்ற இருவரும் ஒரு நொடி ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர்.

ஆனால் மாறனின் முகத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை.ஒரு நொடி அவளை நேராக பார்த்தவன் கோப்பை மூடினான்.பிறகு மிகவும் சாதாரணமாக சொன்னான்.

“யூ ஆர் செலெக்டட் சந்தியா”
அவன் சொன்ன வார்த்தையில் சந்தியா அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

“ரிப்போர்ட் ஆன் மண்டே.”
அவ்வளவுதான்.
இன்டர்வியூ முடிந்துவிட்டது.

சந்தியாவின் கண்கள் விரிந்தன.
இது வரை அவள் சென்ற ஒவ்வொரு இடத்திலும்…அவளுடைய திறமையை விட அவளுடைய கடந்த காலத்திற்குத்தான் முக்கியத்துவம் கொடுத்திருந்தார்கள்.ஆனால் இவர்…அதை ஒரு விஷயமாகவே எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.

அறையை விட்டு வெளியே வந்த சந்தியா ஆழமாக மூச்சுவிட்டாள்.
பல மாதங்களுக்குப் பிறகு அவளுடைய இதயத்தில் ஒரு சிறிய நிம்மதி.அவளுக்குத் தெரியவில்லை… இந்த வேலை தான் .,அவளுடைய வாழ்க்கையையே தலைகீழாக மாற்றப் போகிறது என்று.

சந்தியா வேலை கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் தான் தங்கியிருக்கும் லேடீஸ் ஹாஸ்டல்க்கு வந்து தன் தோழி உமாவிடம் கூறினாள்..
யேய்.. உமா செல்லம் எனக்கு வேலை கிடைச்சுட்டு டி.

வாவ் சூப்பர் டி..கங்கிரட்ஸ்.இனிமேலாச்சும் உன் வாழ்க்கையை உனக்காக வாழு டி..

நீ மட்டும் இல்லனா இந்த ஊர்ல நான் என்ன பன்னிறுப்பேன்னு தெரியல டி..

ப்ச் விடு சந்தியா..நாம இப்போ கடைக்கு போய் நல்லா பர்சேஸ் பண்ணிட்டு சாப்பிட்டு உனக்கு தேவையான எல்லாம் வாங்கிட்டு வரலாம்..ஓகேயா..?

டன்.. டன்…சந்தியாவுக்கு தேவையான சில பொருட்களை வாங்க அவள் தோழி உமா உடன் டி.நகர் சென்று வாங்கி வந்தாள்…உமா ஒரு பேங்கில் வேலை செய்கிறாள்..

திங்கட்கிழமை காலை…
சக்கரவர்த்தி க்ரூப்ஸ் அலுவலகம் வழக்கம்போல பரபரப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருந்தது.புதிய ஊழியர்களுக்கான அறிமுக நிகழ்ச்சியில் மற்றவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தாள் சந்தியா.
அவள் மனதில் ஒருவித பதட்டம் இருந்தாலும், புதிய வாழ்க்கையை தொடங்கப் போகிறோம் என்ற பதட்டம் இருந்தது.சில நிமிடங்களில் அனைவருக்கும் வேலைகள் ஒதுக்கப்பட்டன.”மிஸ் சந்தியா… நீங்கள் சேர்மன் சார் பெர்சனல் ப்ராஜெக்ட் டீம்ல ஜாயின் பண்ணணும்.”
என்றதும் சந்தியா அதிர்ச்சியாக நிமிர்ந்தாள்.

“சேர்மன் சாரா…?”

“யெஸ்.”மற்றவர்கள் கூட பொறாமையாக அவளை பார்த்தனர்.
ஏனெனில் மாறன் சக்கரவர்த்தியுடன் நேரடியாக வேலை செய்வது மிகவும் அரிது.மதியம்…

சந்தியா சில கோப்புகளை எடுத்துக்கொண்டு மாறனின் கேபினை நோக்கி நடந்தாள்.
கதவைத் தட்டிவிட்டு உள்ளே சென்றாள்.மாறன் லேப்டாப்பில் ஏதோ பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
“எக்ஸ்கியூஸ் மீ சார்…”

“கம் இன்.”
அவன் நிமிராமல் சொன்னான்.
சந்தியா கோப்புகளை மேசையில் வைத்தாள்.”சார்… நீங்க கேட்ட ரிப்போர்ட்.”

“ஹ்ம்.”
அவன் வாங்கி பார்த்தான்.
சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தவன் திடீரென புருவம் சுருக்கினான்.”இந்த டேட்டா யார் ரெடி பண்ணது?”

“நான் தான் சார்.”
“நீங்களா?”
“யெஸ் சார்.”
மாறன் கோப்பை மூடினான்.
“இது ராங்.”
அந்த ஒரு வார்த்தை சந்தியாவை அதிர வைத்தது.
“சார்… நான் செக் பண்ணி தான்”
“அப்போ நான் சரியா செக் பண்ணலன்னு சொல்லுறீங்களா.”.
சந்தியாவின் முகம் சுருங்கியது.

முதல் நாளே தவறா…?
அவள் உடனே கோப்பை வாங்கி மீண்டும் பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.
கிட்டத்தட்ட அரைமணிநேரம் பார்த்தாள்..எங்கும் தவறு இல்லை.
மீண்டும் நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

“சார்… இதில் எந்த மிஸ்டேக்கும் இல்ல.”

மாறன் நாற்காலியில் சாய்ந்து அமர்ந்தான்.
“ஓ…?”

“யெஸ் சார்.”
“அப்போ நீ என்னை எதிர்த்து பேசுறியா?”நான் தப்பா சொல்றேன்னு சொல்றியா என்றான்.
அவனுடைய குரல் கொஞ்சம் கடினமானது..

சந்தியா உதட்டை கடித்தாள்.
“நான் எதிர்த்து பேசல சார்… தப்பே இல்லன்னு தான் சொல்றேன்.”நீங்க எப்படி கேட்டாலும் இதுல இருக்கிறதை தான நான் சொல்ல முடியும்..என்று மீண்டும் அவனிடம் கூறினாள்..

சில நொடிகள் அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்த மாறனின் உதட்டோரம் மிகச்சிறிய சிரிப்பு தோன்றியது.அதை சந்தியா கவனிக்கவில்லை.

குட் சந்தியா..

“சார்…?”

“நான் வேணும்னே தான் அப்படி சொன்னேன்.”சந்தியா அதிர்ச்சியில் விழிகளை விரித்தாள்.

“வாட்…?”
“உங்களுக்கு நீங்க பார்க்கிற வேலையில நம்பிக்கை இருக்கிறதா இல்லையா என்று பார்க்க தான் அப்படி கேட்டேன்..அவன் எழுந்து நின்றான்..நிறைய பேர் நான் சொன்னேன் அப்படிங்குற ஒரே காரணத்துக்காக தலையாட்டிடுவாங்க. பட் நீ அப்படி இல்ல.”

சந்தியாவுக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை.

கோபப்படவா…?சந்தோஷப்படவா…?

“யூ கேன் கோ.
என்று மீண்டும் பழைய கம்பீரத்துடன் அமர்ந்துவிட்டான்.சந்தியா முகத்தை சுளித்துக்கொண்டு வெளியே சென்றாள்.அவள் வெளியேறியதும்…
மாறன் ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்தான்.”ஷீ இஸ் சம்திங் டிபரெண்ட்…”என்று சொல்லிக் கொண்டான்.

“சில உறவுகள் எதிர்பாராமல் தொடங்கும்… ஆனால் வாழ்க்கை முழுவதும் நம்மோடு பயணிக்கும்…”

அடுத்தடுத்து நாட்களில் சந்தியா தனது வேலையில் முழு கவனமும் செலுத்தி வந்தாள்.. தான் உண்டு தான் வேலை உண்டு என்று இருப்பவர்களைத்தான் விதி வச்சு செய்யும்..நம் சந்தியா மட்டும் என்ன அதுக்கு விதி விலக்கா என்ன..

இரவு ..சக்கரவர்த்தி மாளிகை…
இரவு உணவை முடித்துவிட்டு எழுந்து செல்ல முயன்ற மாறனை,
“மாறா… ஒரு நிமிஷம் உட்காரு.”
என்றார் நாயகிஅவருடைய குரலில் இருந்த தீவிரம் காரணமாக மீண்டும் அமர்ந்தான்.வினோதினியும் அருகில் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தாள்.

“இப்போ என்னம்மா?”
என்று சலிப்புடன் கேட்டான் மாறன்.
நாயகி ஒரு கோப்பை எடுத்து அவன் முன்னால் வைத்தார்.

“இதுல என்ன இருக்கு தெரியுமா?”
“தெரியாது என்னனு நீங்களே சொல்லுங்க”

“உன் அப்பாவோட உயில்.”
மாறனின் முகம் சற்று மாறியது.
தன் தந்தை சக்கரவர்த்தி பற்றி வந்தாலே அவன் கவனமாகிவிடுவான்.கோப்பை திறந்து பார்த்தான்.சில நொடிகள் படித்துக் கொண்டிருந்தவன் திடீரென நிமிர்ந்தான்.

“இது என்னம்மா ?”என்றான் கோபத்தில்

நாயகி ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டார்.
“உன் அப்பா இறக்குறதுக்கு முன்னாடி எழுதி வச்ச உயில்.”
மாறன் மீண்டும் அந்த பக்கத்தை பார்த்தான்.அதில் தெளிவாக குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
சக்கரவர்த்தி குழுமத்தின் முழு நிர்வாக உரிமையும், குடும்ப சொத்துகளின் பெரும்பகுதியும் மாறனுக்கு மட்டுமே வழங்கப்படும். ஆனால் அவர் சட்டப்படி திருமணம் செய்து, அவரது மனைவி குடும்ப அறக்கட்டளை மற்றும் சொத்து ஆவணங்களில் கையெழுத்திட வேண்டும். அதுவரை சொத்துகள் டிரஸ்ட் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்.
மாறனின் முகம் இறுகியது.

“அப்போ நான் கல்யாணம் பண்ணலனா?”
“உனக்கு ஒரு குண்டுமணி பைசா கூட உனக்கு வராது.”அமைதியாக சொன்னார் நாயகி.
“அது மட்டும் இல்ல.”
என்றாள் வினோதினி.
“எனக்கும் வராது.”
மாறன் அதிர்ச்சியாக அக்காவை பார்த்தான்.

“என்னக்கா சொல்ற?”

“அந்த உயில்ல அப்படித்தான் இருக்கு.””உன் மனைவி வந்து கையெழுத்து போட்டா தான் சொத்து முழுசும் உன் பேருக்கு வரும். அதுக்கப்புறம் தான் குடும்ப பங்குகள் பிரிக்கப்படும்.”

“இது என்ன லாஜிக்?”
“அதை உன் அப்பா கிட்ட தான் கேட்கணும்.”என்று வருத்தமாக சிரித்தார் நாயகி..மாறன் கோபத்தில் அதை மூடினான்.

எனக்கு நான் சம்பாதிச்ச சொத்துக்கள் இதை விட பல மடங்கு இருக்கு..அது போதும்.. இது எனக்கு வேண்டாம்..

அப்போ..,உன் அக்கா வாழா வெட்டியா இங்க தான் இருக்கணும் சாகுற வரை….

மம்மாஆஆ..அக்காக்கு தான் நான் என்னோட சொந்த சம்பாத்தியத்துல வாங்குன எல்லாம் கொடுத்து தானே கல்யாணம் கட்டி வச்சோம்..அப்புறம் என்ன

மாறா.. உங்க அக்கா கணவர் சேது ராம் க்கு நம்ம பரம்பரை சொத்துக்களும் வேணுமாம்..அவள் பங்கு பிரிச்சு கொடுத்துருங்கன்னு சொல்லிட்டு வினோவை வீட்டுல விட்டுட்டு போயிருக்காறு..

நீ கொடுத்த வரதட்சணை எல்லாம் அவரு குதிரை ரேஸ் ல கட்டி எல்லாத்தையும் இழந்துட்டாரு.. நான் வயித்துல குழந்தையோட நம்ம வீட்டுக்கு வந்துருக்கேன்…

நீ எங்க கூடவே இருந்திடு ..அந்தாளு வந்தா நான் பேசிக்கிறேன்..உன்னைய அனுப்ப முடியாது..நான் இருக்கிற வரைக்கும் உன்னை விட்டுற மாட்டேன் ..

மாறா நீ இப்படி சொல்லும் போது ஒரு அக்காவா நினச்சு சந்தோசப்படுறேன்..ஆனா என் தம்பி வாழ்க்கை நல்லாருக்கணும்னு நான் நினைக்கிறேன்..அத்துக்காகவாச்சும் கல்யாணம் பண்ணிக்கோ டா..

ப்ச் ..அப்பா என்னை நல்லாவே மாட்டி வச்சுட்டு போயிருக்காரு..இப்படி பிளாக்மெயில் பண்ணணுமா?”

இது பிளாக்மெயில் இல்ல மாறா.”

“எனக்கு அப்படித்தான் தெரியுது.”
அவன் எழுந்து நின்றான்.
அப்போது வினோதினி குரல் சற்று
உடைந்தது.

“மாறா…”
அவன் திரும்பிப் பார்த்தான்.

“நீ கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன்னு சொல்றப்போ எனக்கு பயமா இருக்கு.”

“எதுக்கு?”
“இந்த குடும்பம்..,நம்ம அப்பா உருவாகின பெயர் புகழ் ..,எல்லாம்..,முதல் காரணமா இருந்தாலும்..இத்தனை வயசு வரைக்கும் உனக்கு கல்யாணமே ஆகலன்னு சொந்தக்காரங்க பேசும் போது அம்மா எவ்வளவு துடிச்சு போறாங்க தெரியுமா…அது மட்டுமில்ல நம்மள நம்பி ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் அவங்களோட குடும்பமும் இருக்கு..அவங்களுக்காக நீ கல்யாணம் பண்ணி தான் ஆகணும்

அக்காவின் கண்கள் கலங்கியிருந்தது.
அதை பார்த்த மாறனின் கோபம் எகிறியது.

“அக்கா…”

“நாங்க உன்னை கட்டாயப்படுத்த விரும்பல. ஆனா உன் வாழ்க்கையும் நல்லா இருக்கணும்.”
ஹாலில் சில நொடிகள் அமைதி நிலவியது.

“எனக்கு கொஞ்சம் டைம் வேணும்.”

“எவ்வளவு டைம் வேணும்னாலும் எடுத்துக்க ஆனா?”
என்றார் நாயகி

மாறன் ஆழமாக மூச்சு விட்டான்.
“மூணு மாசம் அதுக்குள்ள ஒரு முடிவு சொல்றேன்.”

ஆனா ஒன்னு நீ சொன்ன மூணு மாசத்துல ஒரு நாள் கூடுனாலும் நான் பாக்குற பொண்ணை நீ கல்யாணம் பண்ணிகனும்..

சரி என்று கூறிவிட்டு மேலே சென்றான்.தன் அறைக்குள் வந்தவன் சோர்வாக சோபாவில் அமர்ந்தான்.
திருமணம்..,உறவுகள் எல்லாமே சேர்ந்து அவன் தலையை வலிக்க வைத்தது.அப்போது அவன் மேசையில் இருந்த ஒரு பைல் கண்ணில் பட்டது.

அது…அவன் அலுவலகத்தில் வேலை செய்யும் நியூ ஸ்டாஃப் பத்தின தகவல் அடங்கிய தொகுப்பு..
சந்தியாவின் டீடெய்லஸும் அதில் இருந்தது. அதை எடுத்து பார்த்தவன், அதில் இருந்த அவளுடைய புகைப்படத்தை சில நொடிகள் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
பிறகு தன்னைத்தானே கடிந்து கொண்டான்.

“நீ என்ன பண்ற மாறன்?”அவ உன்னோட ஸ்டாஃப் என்று முணுமுணுத்தவன் கோப்பை மூடி பெட்டில் படுத்து தூங்கினான்.

ஆனால் சில நொடிகளிலேயே மீண்டும் கண்களை திறந்தவன்..

புகைப்படத்தில் இருந்த சந்தியாவின் அமைதியான முகத்தை பார்த்தவன்,
“நேரா பேசுறா… பயப்படுறது இல்ல… தன்னை யாருக்காகவும் மாத்திக்கிறதும் இல்ல…”
என்று நினைத்துக் கொண்டான்.
அடுத்த நொடியே தலையை உலுக்கி.
“ச்சே… இது என்ன யோசனை?”
கோப்பை மேசையில் வைத்துவிட்டு படுக்கையில் படுத்தான்.
ஆனால் அந்த இரவு…அவனுக்கு தூக்கம் வராத இரவாக மாறி விட்டது..